Wie zit er in 't pak: Marcia Simpson (1)

Normal 201baff8ef75a732d2974a5c45a9dbc3cf54b669
08 januari 2018 07:17

In de rubriek “Wie zit er in 't pak?” laten we je graag nader kennismaken met enkele van onze deelnemers. Al onze deelnemers zijn superhelden maar er zijn deelnemers die de superhelden plus status hebben, namelijk onze deelnemers met Cystic Fibrosis. Over één (of eigenlijk twee) van deze superhelden plus gaat het deze keer: Marcia Simpson!

Heroïsch
De editie van 2014 kon de boeken in als heroïsch. Het was met recht een barre tocht. Vanwege de hevige sneeuwval moest er zelfs een dag eerder dan gepland verreden worden. Er was geen tijd om rustig het ijs te verkennen op scheuren en andere ongemakken. Meteen de dag na aankomst mochten de deelnemers vol aan de bak.

Een van de schaatsers van toen was Marcia Simpson (3e van links op de foto). Marcia heeft CF en is destijds meerdere malen boven zichzelf uitgestegen. Zelf omschrijft ze de periode in aanloop naar haar deelname aan Skate4AIR als “het fitste jaar ooit”. Ook op die gedenkwaardige donderdag 30 januari leek ze vleugels te hebben. Haar gestelde doelafstand van 100 km werd vermorzeld, verpletterd, verpulverd. Pas na 162,5 km en met de ijspegels in haar haar vond ze het welletjes. Een prestatie van formaat, zeker gezien het feit dat Marcia schaatste met haar eigen CF-longen.

 



Drempel
Nog een keer deelnemen aan Skate4AIR leek haar beslist leuk, maar zat er vanwege allerlei omstandigheden niet in. De belangrijkste reden was de zorgelijke gezondheidssituatie van Marcia’s zus Natalia. Zij stond op dat moment op de wachtlijst voor een longtransplantatie. Die donorlongen zijn er uiteindelijk gekomen. Helaas heeft Natalia er veel te kort van mogen genieten. Ze overleed in april 2016.

De schaatsen bleef Marcia onderbinden, maar de drempel om zich opnieuw in te schrijven voor Skate4AIR was hoog. Want kon ze haar prestatie van 2014 overtreffen? Fysiek vier jaar ouder, en jammer genoeg behoorlijk wat aan opgelopen CF-averij in de rugzak. Zou het niet uitmonden in één grote teleurstelling als ze genoegen moest nemen met minder?

Droom
Dit verhaal gaat niet alleen over Marcia. Het gaat - voor deze ene keer - ook over mij. De band die Marcia en ik hebben, gaat verder dan gewoon twee lotgenoten met een vergelijkbaar gevoel voor humor, en aangeboren schaatstalent. “She is my Cyster from another mister” stellen we elkaar aan anderen voor. Dat dekt de lading het best. Er lopen voor het mensenoog onzichtbare lijntjes tussen onze hoofden en harten.

Op een dag werd ik wakker met een droom. Sinds ik Orkambi slik is mijn sportieve kant, waarvan ik ook niet wist dat ik hem had, ontwaakt. Het leek mij dan ook meer dan fantastisch om samen met Marcia de Weissensee te bedwingen, en geheel tegen alle segregatieregels in, hand in hand over de finish te glijden. Het zal je niet verbazen dat Marcia me glazig aankeek toen ik mijn snode plan met haar deelde. Zij bleek namelijk zo’n zelfde visoen te hebben gehad! Alleen speelde haar tafereel zich af in Zweden.

Vanaf dat moment werd er gefantaseerd. Over hoe onvergetelijk het zou zijn als we dit avontuur werkelijk samen konden beleven. Marcia besloot zich te schikken naar mijn wens om voor Oostenrijk te kiezen. Ik ging serieus in training en poogde vanaf de zomer een heuse schaatsderrière bij elkaar te squaten. Bij Marcia begon onze gehate gemene deler CF zich echter te roeren. Ze hobbelde van longinfectie naar darmverstopping. In plaats van spieren groeide bij haar de twijfel. “Ik weet het niet Irène, ik denk niet dat het me gaat lukken om op tijd fit te zijn voor Skate4AIR.”

Hoe gaat dit verder? Morgen volgt deel 2! Wil je Marcia aanmoedigen door een donatie? https://www.skate4air.nl/actie/marcia-simpson