Marcel Kos

200 km schaatsen op de Weissensee ✅ Gehaald!

( 200 km | Member of team: Team ABN AMRO )

More information

 

Ik zet me samen met Skate4AIR in om geld op te halen voor onderzoek naar medicijnen, waarmee we mensen met taaislijmziekte (Cystic Fybrosis) een normaal leven kunnen geven. Hoe mooi zou het zij als taaislijmziekte veranderd van een dodelijke ziekte naar een chronische ziekte!

Maar zover is het nog niet. Daarom zet ik me in voor Skate4AIR. Dit jaar wordt het ingezamelde geld oa. gebruikt voor gespecialiseerde microscoop 🔬 (van ruim €350.000). Hiermee testen onderzoekers hoe goed medicijnen en combinaties daarvan werken. Dat onderzoek is erg tijdrovend. Deze 2e microscoop verdubbelt de snelheid van onderzoek en wordt bij de al aanwezige microscoop geplaatst in het UMC Utrecht.

Lees hier meer over dit onderzoek: 👉 https://tinyurl.com/hiermeer 

Samen schaatsen zodat mensen met taaislijmziekte een betere toekomst krijgen!

PS: voor de duidelijkheid. Elke donatie gaat rechtstreeks naar Skate4Air. Lees meer hierover op de site van het CBF (Toezichthouder Goede Doelen) 👉 https://www.cbf.nl/organisatie/ncfs-cystic-fibrosis

PS2: De reis, overnachtingen, kleding, lidmaatschap alternatieve Elfstedenvereniging ed. betaal ik uiteraard zelf.

 

Activity: 200 km

Available activities:

  • 200 km
  • 150 km
  • 100 km
  • 50 km (only for CF patients)
  • Ik help als vrijwilliger
10
27/01/2020
23:34

Anonymous

View all
  View all
25/01/2020 | 0:00

Alternatieve Elfstedentocht Weissensee

Dinsdag 21 januari 2020   Vandaag is het zover! Ik schaats de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee! Machtig mooi maar ook heel erg spannend. Hoe zal het gaan, hoe lang blijft het zo heel erg koud en ga ik het wel halen? Ik spreek mezelf moed in; "Goed getraind, warm aangekleed, super mooi ijs. Alles klopt gewoon vandaag!"    Buiten is het koud, heel koud -13C. In het donker loop ik om 6:15u met de collega's van Team ABNAMRO naar het meer. Gelukkig staat er bij de opstapplek een vrijwilliger van Skate4Air met een fakkel. Dat geeft, naast onze helmlampjes, net wat meer licht bij het aantrekken van de schaatsen. Het is zo donker dat ik moet roepen waar de anderen zijn. Als groepje rijden we vervolgens het donker in, op weg naar de start-finish, ruim 2 kilometer verder op het meer.   Daar aangekomen geven we onze tassen af. Ik zoek mijn startgroep op, dit is de groep die op een eindtijd koerst van 9 uur. Ook Nynke en Anko van Team ABNAMRO schaatsen in deze groep mee. Precies om 7:00u klinkt het startschot en gaan we onder de finishboog door. Het eerste rondje schaatsen we in het aardedonker, de maan is klein en de sterrenhemel schitterend. Helaas ik kan er maar af en toe een heel korte blik op werpen, want mijn focus moet op het ijs zijn. Het is zó spannend in het donker, de scheuren in het ijs zijn slecht te zien en om me heen valt er regelmatig iemand. Steeds als we op het parcours naar het oosten schaatsen zie ik de lucht langzaam aan oranje kleuren en zie ik de lichte nevel boven het grote deel van het meer. Het uitzicht is prachtig!    Na twee ronden houden we als groep een pauze van een paar minuten. Omdat mijn mond en wangen stijf van de kou zijn, wil ik er extra vaseline op smeren. Bij de verzorgingstent van Skate4Air vraag ik om mijn tas. Door de stevige vorst is de tas zo koud geworden dat deze compleet kapot scheurt als ik hem probeer te openen. Al m'n spullen en droge kleding glijden weg over het ijs.... gelukkig zijn er dan de vrijwilligers van Skate4Air; "Maak je geen zorgen, wij rapen alles weer voor je bij elkaar!" Ik grijp nog snel wat mueslirepen mee bij de Skate4Air verzorgingstent en een bidon warme thee. En weg zijn we weer voor de volgende drie ronden. Onderweg op het ijs pak ik een mueslireep uit m'n achterzak. Helaas, stijf bevroren en niet te eten... gelukkig is de thee nog warm.   Langzaam komt de zon boven de bergen uit en wordt het meer verlicht door de zon. Alle scheuren in het ijs zijn nu goed te zien en de temperatuur voelt stukken aangenamer. Zodra we als groep echt in de zon komen te schaatsen, begint iedereen spontaan te juichen. Wow, wat een fijn gevoel dit! Het schaatsen gaat heerlijk, de lucht is strak blauw en is maar een klein beetje wind, "Kaiserwetter".   De ronden schaatsen we steeds op een strak tempo van ongeveer 24-25 km/u. Nury en Arno van DuoSport zijn onze 'hazen' in de groep. Wat geweldig om als groep door hen op tempo te worden gehouden! Onder weg passeren we een aantal langzamere groepen. Op een gegeven moment worden we ingehaald door de 8-uur groep. Het snelheidsverschil is niet groot. Hierdoor rijden we een lange tijd niet in een 'treintje' maar is het meer een peloton van schaatsers geworden. Dat is nog meer opletten dus, onrustig schaatsen, wat duwen en trekken, zeker in de bochten naar rechts is het heel rommelig. Daar gaat het dan opeens ook mis. Ik kom in een grote scheur terecht en ga keihard onderuit, terwijl ik mijn groepje weg zie rijden. Nury staat bijna direct naast me en vraagt hoe gaat. Prima, dus direct achter de groep aan sprinten. Maar helaas nog geen honderd meter verder valt er naast me een ander en die sleurt mij mee. Nu val ik keihard achterover en m'n hoofd klapt op het ijs. Wat ben ik blij met m'n helm! Weer staat Nury naast me, grijpt m'n arm en zegt "Kom mee!! De groep is echt heel ver weg nu." Pas na een kilometer of 3 zijn we weer terug bij onze groep. Dan moeten we nog een hele ronde voor er weer een paar minuten pauze is. We hebben dan 137,5 km gereden. Door het vallen ben ik veel energie verloren en ik zit er helemaal doorheen. Ik neem paracetamol tegen de hoofdpijn van het vallen. En gelukkig is Anko er om me moed in te spreken.   Langzaam kom ik weer in mijn gewone schaatsritme. Nog meer gefocussed dan hiervoor, want ik wil absoluut niet meer vallen. De volgende pauzes kan ik goed eten en drinken, en neem voldoende mee voor onderweg. Inmiddels heb ik overal pijn, in m'n rug (hoog en laag), m'n armen, m'n voeten. Het is nu echt afzien!  De gedachte aan de steun van alle donateurs aan mijn actie houd me op de been. Dankzij jullie donaties gaat er ruim €1.200 naar onderzoek tegen taaislijmziekte, echt geweldig!!! Nog 4 ronden en ik durf te gaan aftellen. Onderweg bedenk ik me opeens dat ik het gewoon ga halen vandaag. Dat moment is een enorme boost voor me. Ondanks alle pijn en het afzien, geniet ik enorm op het ijs. Intussen wordt de baan op het ijs geborsteld. De veegauto zit ruim voor ons op het ijs. Het gevoel van glijden tijdens het schaatsen heb ik helemaal terug! Bij de laatste pauze eet ik nog flink bij de Skate4Air tent en neem ook nog mee voor onderweg. Intussen sta ik met Anko te praten; "Vooral genieten nu, dit is onze laatste 12,5 km!".    Tijdens de laatste ronde komt collega Philip van Aerssen nog met ons meerijden. Deze laatste ronde is vooral genieten, de meters schieten onder ons door. En opeens is daar dan de finishboog. Samen met Anko ga ik over de finish. Door de speakers klinkt "Team Skate4Air is BINNEN!!". Verdorie, ik heb het gewoon geflikt, de 200km geschaatst in 8:45.02. Ik ben helemaal op, maar wat ben ik trots!   Wat was dit een prachtig avontuur, zeker ook met de collega's van Team ABN AMRO. Maar ook dankzij de vrijwilligers van Skate4AIR. Wat een geweldige steun tijdens de tocht, alle verzorging op het ijs, in één woord fantastisch!    Woensdagochtend is alweer het vertrek. Ik neem het elfstedenkruisje en een hele mooie ervaring mee terug.   Marcel